Strona główna Interpretacje Wyjaśnienia ministerstw Wynagrodzenie urlopowe pracownika tymczasowego

Wynagrodzenie urlopowe pracownika tymczasowego

0
Wynagrodzenie urlopowe pracownika tymczasowego

Zgodnie z ustawą z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz. U. Nr 166, poz. 1608, ze zm.) „wynagrodzenie za jeden dzień urlopu wypoczynkowego lub ekwiwalent pieniężny za jeden dzień tego urlopu ustala się, dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługuje”.

 

Jak zauważył poseł Stanisław Szwed w związku z powyższym zapisem zdarzają się przypadki, w których pracownicy tymczasowi w pierwszych latach funkcjonowania ww. ustawy byli zatrudniani na określony czas przez zakłady pracy, a później na tych samych stanowiskach przez agencje pracy tymczasowej.Fakt ten był spowodowany obowiązującym wówczas zapisem, który ograniczał zatrudnienie na przestrzeni 36 miesięcy. Gdy ww. zapis został zmieniony, zastosowano praktykę, zgodnie z którą zaczęto tworzyć różnego rodzaju spółki działające na zasadzie agencji pracy tymczasowej. Wówczas za ich pośrednictwem zaczęto zatrudniać pracowników na kolejne 36 miesięcy.

Aby obecnie wyliczyć takim pracownikom wynagrodzenie, np. za jeden dzień urlopu wypoczynkowego, bierze się wynagrodzenie, począwszy od 2004 r., kiedy zaczynali wykonywać pracę tymczasową, aż do dziś.

Tego typu rozwiązania są jednak niekorzystne dla ww. pracowników, którzy pracują na tych zasadach od wejścia w życie ustawy, ponieważ np. w 2004 r. ich wynagrodzenie w taryfikatorze agencji pracy tymczasowej wynosiło 1054 zł, a obecnie jest to 2390 zł.

Na tej podstawie naliczanie wynagrodzenia, biorąc pod uwagę średnią wypłat np. okresu z ostatnich 10 lat, jest niezgodne z art. 172 Kodeksu pracy, który mówi, że pracownikowi przebywającemu na urlopie przysługuje wynagrodzenie, jakie otrzymywałby, gdyby w tym czasie pracował, a gdy występują zmienne składniki wynagrodzenia, liczy się średnią wynagrodzenia z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających urlop wypoczynkowy.

W związku z tym poseł zwrócił się resortu pracy z pytaniem: Czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zamierza zmienić zapis ustawy o zatrudnianiu pracowników agencji pracy tymczasowej, tak aby sposób liczenia wynagrodzeń tych pracowników był zgodny z przytoczonym wyżej art. 172 Kodeksu pracy?

W nawiązaniu do interpelacji pana posła Stanisława Szweda w sprawie sposobu wyliczania należności za urlop wypoczynkowy pracownikom agencji pracy tymczasowej podsekretarz stanu w MPiPS Radosław Mleczo wyjaśnił, że zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz. U. Nr 166, poz. 1608, z późn. zm.) pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego pracodawcy użytkownika lub więcej niż jednego pracodawcy użytkownika.

Zdaniem przedstawiciela resortu powołany przepis należy, rozumieć w ten sposób, iż pracownik tymczasowy nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc pozostawania w stosunku pracy (stosunkach pracy) nawiązanym w celu wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika (pracodawców użytkowników).

Zatem w sytuacji gdy pracownik tymczasowy jest kierowany przez agencję pracy tymczasowej kolejno do różnych pracodawców użytkowników, to ustalając prawo do jego urlopu wypoczynkowego, bierze się pod uwagę okresy pozostawania we wszystkich stosunkach pracy nawiązanych w celu wykonywania pracy tymczasowej. Jeżeli więc pracownik tymczasowy pozostawał 1,5 miesiąca w stosunku pracy nawiązanym w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika, to za miesiąc nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego, a pozostały okres zatrudnienia powinien być uwzględniony (także w razie ewentualnej przerwy) do ustalenia daty nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego u kolejnego pracodawcy użytkownika, do którego pracownik tymczasowy zostanie skierowany.

Należy jednak zwrócić uwagę, że odmienną kwestią od nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego jest uzyskanie przez pracownika tymczasowego wynagrodzenia urlopowego. Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych wynagrodzenie za jeden dzień urlopu wypoczynkowego lub ekwiwalent pieniężny za jeden dzień tego urlopu ustala się, dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługiwało. Powołany przepis wskazuje, że w podstawie wynagrodzenia urlopowego pracownika tymczasowego należy uwzględnić jego faktyczne wynagrodzenie za pracę. Natomiast pod pojęciem „liczby dni pracy, za które wynagrodzenie przysługiwało” należy rozumieć liczbę dni, jaką pracownik miał do przepracowania zgodnie z obowiązującym go wymiarem czasu pracy i rozkładem czasu pracy, jakim jest objęty u pracodawcy użytkownika. Zatem przy ustalaniu wynagrodzenia urlopowego pracownika tymczasowego należy uwzględnić składniki wynagrodzenia, które przysługują takiemu pracownikowi w miesiącu wykorzystywania urlopu wypoczynkowego oraz liczbę dni pracy ustaloną w oparciu o wymiar czasu pracy, jaki w tym okresie obowiązywał pracownika tymczasowego.

Taka regulacja jest zgodna z art. 172 zdanie pierwsze Kodeksu pracy, który stanowi, że za czas urlopu wypoczynkowego pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych autonomicznie określa zasady nabywania prawa do urlopu wypoczynkowego pracownika tymczasowego oraz zasady ustalania wynagrodzenia urlopowego i w związku z tym, ze względu na szczególny charakter tych regulacji, do pracowników tymczasowych nie stosuje się wynikających z Kodeksu pracy zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas tego urlopu. Pragnę jednak podkreślić, że możliwe jest zastosowanie przez art. 5 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych przepisów ogólnych dotyczących urlopów wypoczynkowych pracowników, takich jak np. art. 172 zdanie pierwsze Kodeksu pracy.

Nie jest więc prawidłowe wskazane w interpelacji pana posła ustalanie przez agencje pracy tymczasowej stałego taryfikatora wynagrodzeń pracowników tymczasowych w oderwaniu od wysokości wynagrodzenia, jakie pracownik tymczasowy powinien zgodnie z zasadą równego traktowania określoną w art. 15 ustawy o zatrudnieniu tymczasowym uzyskiwać w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika. Trzeba bowiem pamiętać, że zgodnie z art. 15 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika nie może być traktowany mniej korzystnie w zakresie warunków pracy i innych warunków zatrudnienia niż pracownicy zatrudnieni przez tego pracodawcę użytkownika na takim samym lub podobnym stanowisku pracy. Regulacja ta dotyczy w szczególności wynagrodzenia za pracę. Potwierdzeniem powyższego jest dyspozycja art. 9 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy.

Niezależnie od głównego przedmiotu interpelacji, jakim jest kwestia wynagrodzenia urlopowego pracownika tymczasowego, chciałbym także dodać, że w przypadku nadużyć polegających na stałym obsługiwaniu przez pracowników tymczasowych konkretnych stanowisk pracy u pracodawcy użytkownika, na co może wskazywać sytuacja przedstawiona przez pana posła, celowe jest zgłaszanie tego zjawiska przez pracowników tymczasowych organowi kontrolnemu, jakim jest Państwowa Inspekcja Pracy. Zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589, z późn. zm.) do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy m.in. nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy. Ponadto na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy w toku postępowania kontrolnego inspektor pracy ma prawo m.in. żądania od podmiotu kontrolowanego oraz od wszystkich pracowników lub osób, które są lub były zatrudnione, a także osób korzystających z usług agencji zatrudnienia (w tym także agencji pracy tymczasowej), pisemnych i ustnych informacji w sprawach objętych kontrolą oraz wzywania i przesłuchiwania tych osób w związku z przeprowadzaną kontrolą. Niezależnie od własnych środków kontrolnych okręgowy inspektor pracy niezwłocznie powiadamia marszałka województwa o stwierdzonych przypadkach naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia (także agencji pracy tymczasowej) określonych w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stanowi o tym art. 37 ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy.

źródło: sejm.gov.pl